Van Vaatdoek tot Vrouw

Deze zin smoelt zó lekker, het zou de titel kunnen zijn van een feministisch boek.
Maar daar gaat deze blog niet over.

Ik gooi maar meteen een kiloknaller zelfspot in de strijd:
Die Vaatdoek, dat ben ik namelijk zelf. Die Vrouw ook, maar die volgt altijd na de Vaatdoek.
Een uur, soms enkele uren later is de transformatie een feit.
Ik zal deze cryptische omschrijving van mezelf nader toelichten.

Vroeger, in een ver verleden, sprong ik als een hertje uit bed, vaak nog vóór de wekker.
Jippie, een nieuwe dag! Wat een tijden waren dat!
Hup, douchen, aankleden, ontbijten en een half uur later was madame pleite.
Vandaag de dag is dit proces vertraagd naar 1,5 uur, en als de nacht mij zwaar te pakken heeft, kan het ook wel eens 2 uren duren voordat mijn motortje rustig op gang komt.

Ik slaap namelijk zó lekker en diep, dat ik in een soort comateuze toestand de ochtend bereik.
Lig ik ’s avonds even kort 10 minuten te woelen voordat ik de juiste positie heb aangenomen,
’s ochtends lig ik perfect in mijn mandje, precies in de goede houding, met exact het juiste kuiltje in mijn kussen.
Ik slaap werkelijk als een baby, bijna altijd en overal.
Ik heb inmiddels begrepen dat dit een luxe is waar niet iedereen mee gezegend is.

En dan gaat de wekker…

Fase 1 dient zich aan: van horizontale positie, naar verticale positie.  Dat is de eerste uitdaging van elke dag. Volgens Olivier gaat dat gepaard met een hoop gesteun en gekreun door mij. Ik heb dat niet eens door, tot groot vermaak van hem. Zie je het al voor je? Best gênant en zeker niet charmant, maar uiteindelijk lukt het me. Ik sta rechtop!

Dan fase 2: het hele gezin is op de hoogte van het volgende: voor de eerste koffie, mond houden! Tjonge jonge, voel me net een Vaatdoek! Beter mij nu met rust te laten in deze fase van het proces. Als iedereen nu even fijn voor zichzelf zorgt, kan ik rustig wakker worden. Vandaar dat ik erg voorstander ben van ‘self-support’. De kinderen smeren daarom al jaren hun eigen boterhammen en als het in ze opkomt, ruimen ze het ook weer op. Het komt helaas meestal niet in ze op.

Je voelt ‘m al, ben niet echt de gezelligste in de ochtend, maar ook niet heel chagrijnig, mits ik met rust gelaten word. Dit laatste is echt van belang voor een moeder, echtgenote en vrouw met een goed humeur de rest van de dag…

Fase 3: bakkie koffie, 2 glazen water, een paar keer diep in,- en uitademen en als ik mazzel heb, voel ik dat het leven binnen een uurtje weer in mij terug keert.

Ondertussen neem ik (als ik het trek) een koude douche, kleed me aan, smeer wat make up op de toet en ja hoor, daar ben ik weer, stralend en klaar voor wat komen gaat vandaag, fase 4 kan beginnen!

Wie herkent zich hierin? Leuk als je reageert, ik heb namelijk elke ochtend het idee dat ik de enige ben… en het lijkt erger te worden met de jaren. Heb je tips voor mij om het proces van Vaatdoek tot Vrouw te versnellen, laat het a.j.b. weten. Ik ben reuze benieuwd. Mijn dank is groot, ook namens Olivier. Want je kunt je voorstellen dat de ochtend bij ons niet de beste timing is om aan de relatie te werken. Hij is er inmiddels aan gewend, maar hier valt voor mij (ons) nog veel winst te behalen. Wat je immers toch allemaal kunt doen als je net wakker bent…?

Wat er al best goed gaat:

• Slapen tussen de 7,5 en 8 uur per nacht
• Niet elke dag alcohol, maar wel zo’n 2 a 3 keer per week 2 glazen wijn
• Sporten, 3 a 4 keer per week
• Magnesium, vitamine D3 en B12 en heel veel vitamine L(iefde?)
• Geen koffie in de avond

Hiermee zou ik toch zo fit als een hoentje moeten zijn, meteen in de ochtend?

Wakkere groet,
Sharon